YOKSULLUĞUN GÖLGESİNDE AHMET’İN HAYALLERİ
Yoksulluğun Gölgesinde AHMET’İN HAYALLERİ Ahmet, yoksulluğun içinde bulunan köyde dünyaya gelmiş, fakir bir köy çocuğuydu. İlkokulu, kendi köyünden uzak, yürüyerek normal şartlarda elli dakikada, biraz oyalanarak gidersen bir saatlik yolun sonunda varılan başka bir köyde okudu. Hafta sonları hariç, her gün o okula köyden birkaç arkadaşı ile gidip geliyorlardı. Kış sabahları, kar yolları örterken, Ahmet ve arkadaşları, nefesleri buhar olup havaya karışarak o bir saatlik yolu yürürlerdi. Çamurlu patikalarda, rüzgâr yüzlerini ısırırken, Ahmet’in aklında hep aynı hayal vardı. "Bir gün, bu yolları boşa yürümediğimi gösterip, devletime, milletime hizmet eden iyi bir öğretmen olacağım" diyordu. Karların yolları kapattığı, şartların ağır olduğu günlerde ise okulun bulunduğu köy halkında misafir ediliyorlardı. Ahmet, ilkokulu bitirdikten sonra; Orta ve lise eğitimine devam etmek istiyordu ama şartlar ümidini kırıyordu. Buna karşın, anne ve babası " bizim oğlumuz okuyacak, büyü...